Centaures quand nous étions enfants

Théâtre du Centaure

Poëtische theatervoorstelling met paarden 

Centaures quand nous étions enfants betekent letterlijk vertaald: Centaures, toen wij kinderen waren. Deze voorstelling vertelt het waargebeurde verhaal van Camille en Manolo; de  oprichters van het Théâtre du Centaure, een ruitertheatergezelschap gevestigd in Marseille.   

Welke kinderen waren Camille en Manolo? Hoe hebben ze elkaar ontmoet? Hoe hebben zij in de loop der jaren samen de utopische plek, die Théâtre du Centaure is geworden, bedacht en opgebouwd? Hoe kun je van jezelf houden, als je ervoor gekozen hebt om met dieren te leven? Hoe kunnen wij elkaar liefhebben als het leven met dieren zoveel beschikbaarheid en strengheid vereist? Hoe hou je van jezelf als je dieren niet langer als dieren beschouwt, maar als stukjes van jezelf? 

Het bewijs; Centauren bestaan! 

Op het toneel van Theater verschijnen twee centauren: Camille-Gaïa en Manolo-Indra. De twee theatrale wezens belichamen een op hun lijf geschreven tekst van Fabrice Melquiot. Hun hele kindertijd is gevat op een houten paard, maar reikt verder dan dat. Het verhaal van Camille en Manolo voert de toeschouwers terug naar hun eigen bron. Waar willen we in geloven? Durven wij zoals Camille en Manolo brutaal, poëtisch, hartstochtelijk te geloven dat zij slechts halve wezens zijn? Totdat zij, versmolten met hun dierlijke deel, laten zien dat zij een van de meest fascinerende mythologische wezens vormen. 

Het bewijs: Centauren bestaan! 

Credits
Tekst en regie Fabrice Melquiot
Regie assistent Mariama Sylla
Hippische choreografie Camille & Manolo
Met Camille & Manolo, Indra (Spaanse hengst) & Gaïa (Friese hengst)
Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Camille & Manolo
Geluid en muziek Nicolas Lespagnol-Rizzi
Fotografie Martin Dutasta
Licht Jean-Marc Serre
Met de stemmen van Elsa Scholler, Timeo Bonnano, Lua Gaggini, Laurent Schefer, Christiane Suter, Claude Thébert 

Deze voorstelling is met boventiteling.